zwanger 13 - 14 weken
Vertel het eens, Zwanger

Een jaar geleden

Precies een jaar geleden deed ik een zwangerschapstest en ontdekte ik dat ik zwanger was van Riley*. Een jaar later ben ik opnieuw zwanger. Hoe gaat het met me?

Het is een aparte dag. Nog één dag, voordat we vieren dat 2015 is afgelopen en we aan een nieuw jaar mogen beginnen. Vandaag ben ik 14 weken en 3 dagen zwanger. Precies hét termijn waarmee ik aan de vooravond stond van een driedaagse opname in Maastricht om te bevallen van Riley*. Nu sta ik aan de vooravond van een jaar dat hopelijk meer geluk met zich meebrengt.

Ik weet niet zo goed hoe ik me moet voelen. Ik ben gelukkig, ik ben blij. Mijn zwangerschap verloopt hartstikke goed. Ik heb de nodige pijntjes, ik ben misselijk, ik voel vanalles door mijn lichaam gaan, ik ben een verschrikkelijke vriendin (pregzilla?) en alles is zo anders dan toen.

Dat alles zo anders is, is erg fijn. Ik vergelijk weinig. Er valt ook weinig te vergelijken. Toen ik eenmaal wist dat we afscheid moesten nemen van ons kindje heb ik niets meer bijgehouden. Ik voelde ook niets meer. Ik was van tevoren ook niet misselijk, had geen pijntjes en de kleine voelde ik ook nog niet. Vandaag de dag heb ik last van mijn knie tijdens het fietsen en lopen, doet mijn onderrug pijn (zenuwpijn?), voel ik mijn banden, moet ik constant naar de wc en als ik niet op tijd eet, word ik misselijk.

Zaterdag zal een nog vreemdere dag zijn. Dat is de dag in dit termijn waarbij ik beviel van Riley*. 14 weken en 6 dagen. Vanaf dan is echt alles nieuw. En ik dwing mezelf hierbij stil te staan. Ik ben namelijk niet verdrietig. Maar ik ben ook niet zielsgelukkig. Ik blijf, denk ik, altijd een beetje op mijn hoede.

Natuurlijk heb ik zo wel mijn geluksmomentjes en ik merk dat ze steeds vaker komen. Zo waren A. en ik deze week naar een babywinkel. Er waren dikke acties met gigantische kortingen, dus dat werd flink inslaan. Het kamertje hadden we al, ook een badje, twee kruiken en wat klein spul. We hebben wel een kinderwagen (een Mutsy EVO), een Maxi Cosi, dekentjes, matrasje, hoeslakens, hydrofiele doeken en zelfs wat kleding voor mij gekocht. Een rib uit ons lijf, zo bij elkaar, maar daar houd je uiteraard rekening mee als je een kind wil.

Al dit spul moest natuurlijk ook naar de (geleende) auto gebracht worden. Ik droeg de lichte tasjes en mijn vriend de grote zware dingen. Hij droeg de Maxi Cosi met het deken naar de auto en net voor hij de deur open wilde doen, keek hij me aan. Hij had glinsterende oogjes en een big smile. Ik beantwoorde hem met dezelfde pretoogjes. Want wat vond ik het prachtig en wat was ik trots om hem zo te zien lopen met de Maxi Cosi naar de auto. Het werd nu echt. Zo mooi!

Deze momentjes komen nu gelukkig iets vaker. Ik durf wat vaker vooruit te kijken. Al leef ik voornamelijk nog van vk-afspraak naar vk-afspraak. Maandag 4 januari mogen we weer en de week erna krijg ik een extra medische echo. De 20-weken echo eigenlijk, maar dan met 16 weken. Hopelijk weten we dan of het een jongen of een meisje is. We hebben geen voorkeur, maar wel een voorgevoel. En die is zo sterk, dat we al een paar hydrofiele luiers in een bepaalde kleur hebben gekocht. Mochten we het mis hebben, dan hebben we nog genoeg neefjes of nichtjes in de familie.

Wat denk jij?
Krijg ik een jongen of een meisje?

 

 

Previous Post Next Post

You Might Also Like

8 Comments

  • Reply Laura 30 december 2015 at 19:29

    Heb een traantje of 100 weg zitten pinken. Zo herkenbaar.

    Het is jullie gegund meis. Hopelijk kun je na het ‘termijn’ toch een beetje genieten van al het moois dat er in je buik gaat gebeuren.

    Ik denk overigens dat het meisje wordt.

    Dikke kus en knuffel!

  • Reply patricia 30 december 2015 at 19:33

    Zit het met een brok in mijn keel te lezen. Riley* heeft een plekje in jullie mooie hart en zal door meer mensen nooit vergeten worden. Je schrijft het mooi op en logisch dat je op je hoede bent.

    Ik heb heel sterk het gevoel dat het een meisje wordt.

  • Reply Ester 30 december 2015 at 21:56

    Mijn gevoel zegt op de 1 of andere manier een meisje.

  • Reply Dina 5 januari 2016 at 17:22

    Wat ontzettend fijn dat je niet continu aan het vergelijken bent met jouw vorige zwangerschap. Ik hoop dat alles goed was bij de verloskundige!

  • Reply Inge 8 januari 2016 at 11:43

    Oh man, wat mooi geschreven weer, ik zit hij bijna te huilen!
    Ik wens je een super zwangerschap toe, inderdaad met niet te veel vergelijken, natuurlijk zal je dat altijd wel een beetje doen, maar vergeten kan sowieso niet, en mag niet.
    Ik denk ook een meisje 🙂

  • Reply Gefeliciteerd! Het is een … – Vlienelien 15 januari 2016 at 15:17

    […] week heb ik op Twitter en Instagram deze vraag gesteld, maar ook in mijn vorige post nodigde ik je al uit om een gokje te wagen. Tot nu toe zitten de meeste mensen in team roze: […]

  • Reply Bregje 9 februari 2016 at 17:42

    Gefeliciteerd! Kan me voorstellen at je op je hoede bent. Ik wens je een fijne zwangerschap toe!

  • Leave a Reply