armband
Vertel het eens

Vraag maar raak: de antwoorden

Van de zomer heb ik jullie gevraagd vragen te stellen aan mij. Je mocht alles vragen, elke brutale, bescheiden, gedurfde, nieuwsgierige vraag was welkom. Ik heb er een aantal gekregen en die wil ik middels dit bericht beantwoorden. Mocht je hierna nog nieuwe vragen hebben, je kunt ze altijd in een reactie achterlaten.

Jennifer vroeg hoe het nu met mij ging.
Van de zomer was ik heel erg bezig met al mijn emoties. Het lukte me niet om echt weer vooruit te kijken en me te richten op de toekomst. Ik leefde echt met de dag. Al doe ik dat al gauw als ik zo lang vakantie heb. Maar ik ben echt de confrontatie aangegaan. Deels gewild, deels gedwongen.
Nadat mijn uitgerekende datum op 9 september verstreken was, of eigenlijk al na de geboorte van mijn nichtje N. heb ik het kunnen afsluiten. De geboorte van haar was echt een berg waar ik tegenop zag. Maar het was ook het laatste struikelblok. Hierna had ik weer overzicht, een uitzicht. Alsof je bovenaan de berg staat en uitkijkt over een vallei. Je ziet alles voor je liggen, het zonnetje schijnt en je ziet wat je te wachten staat. Je ziet welke elementen in je leven zich aan kunnen dienen en je bepaalt zelf in welke volgorde. Ik was er in ieder geval weer klaar voor om vooruit te kijken.

Het gaat nu dus goed met me.

Amarens was nieuwsgierig of we de behoefte hadden om weer proberen zwanger te worden.
De wens is eigenlijk alleen maar groter en sterker geworden. We hebben mogen ervaren hoe het is om ons te verheugen op een nieuwe fase in ons leven. Onze mindset was al veranderd en we waren er enigszins klaar voor om dit aan te gaan. Je dromen vallen alleen ineens in duigen en dat zorgt natuurlijk voor wat depressieve gevoelens. De wetenschap dat we gewoon verrotte pech hebben gehad is redelijk geruststellend. We mochten ook meteen weer proberen. Wel moesten we rekening houden dat het zwaar kon gaan worden als het opnieuw fout zou gaan op welke manier dan ook. Elke menstruatie is dan ook echt een hel. Ik word geconfronteerd met krampen, bloed en het ongewisse. Precies de elementen die ik ook ervoer tijdens mijn bevalling. Maar goed, het is dus afwachten. Duim je mee?

Miranda vroeg zich af of ik na mijn bevalling kraamzorg of andere hulp van professionals gehad heb voor mezelf.
Mijn verloskundige is twee keer langs geweest. Zij controleerde of mijn baarmoeder gekrompen was en weer netjes op haar plekje was gaan zitten. Ik heb veel met haar gepraat over wat er allemaal is gebeurd en wat ik kon verwachten van het ontzwangeren. In het begin belde ze om de dag om te informeren hoe het met me ging. Na een week werd het minder en daarna één keer per week. Daarnaast hebben A. en ik ook nog nazorggesprekken gehad in Maastricht met de gynaecoloog en de rouwdeskundige. Als ik vragen had of gewoon behoefte had aan een belletje waren alle partijen bereid om me te woord te staan. Heel erg fijn dus. Al ben ik niet echt een prater, ik schrijf liever alles op.

 

Zien jullie het kleine hartje op de foto hierboven? Deze heb ik gekocht voor Riley*. Mijn kleine hartje. Zo heb ik hem altijd bij me, zonder dat het te opzichtig wordt.

 

Heel erg bedankt voor de vragen. Mocht je nog meer willen weten, ik sta er voor open 🙂

Previous Post Next Post

You Might Also Like

6 Comments

  • Reply Jennifer 9 oktober 2015 at 19:13

    Fijn om te lezen dat het goed met je gaat, en dat jullie klaar zijn voor een nieuw avontuur. Ik duim voor jullie (k)
    Mooi gebaar van het zilveren hartje 🙂

    • Reply Eveline 9 oktober 2015 at 20:15

      Dankjewel Jennifer. Ik kijk dagelijks naar mijn hartje. Het is erg prettig om hem zo dicht bij me te hebben.

  • Reply Tineke 9 oktober 2015 at 19:36

    Ik ben blij dat het weer goed met je gaat. Ik heb al je blogjes natuurlijk gelezen, maar merk dat ik niet of nauwelijks reageer omdat ik niet weet wat ik moet zeggen. Maar dat is ook hartstikke stom, natuurlijk. Weet dat ik nog regelmatig aan jullie en riley denk! Ik hoop dat een tweede kindje jullie snel gegund is. x

    • Reply Eveline 9 oktober 2015 at 20:17

      Wat lief dat je aan ons denkt. Dankjewel.

  • Reply Miranda 9 oktober 2015 at 20:14

    Blij om te horen dat het goed met je gaat Evelien! En ook goed om te horen dat je/jullie er na de bevalling niet alleen voor stonden en zo af en toe je verhaal kon delen met een professional.
    Ook ik hoop dat een tweede kindje jullie snel gegund is en daarvan kan gaan genieten. Hoewel het spannend zal zijn, gezien deze ervaring.

    Ik ben je gaan volgen toen je nog vaste blogger bij JKR was. Toen had ik op een of andere manier al veel bewondering voor je. Met alles wat jullie al achter de rug hebben, is dit nog meer gegroeid. Ookal heb ik dit volgens mij al eens gezegd. Ik meen het!

    • Reply Eveline 9 oktober 2015 at 22:30

      Wat lief dat je dat zegt. Dankjewel.

    Leave a Reply