Vertel het eens

Afscheid nemen

Vóór de bevalling hebben we een gesprek met de verliesdeskundige. Ze vertelt ons hoe het in z’n werk gaat en wat er nadien gaat gebeuren met ons kindje.

We geven nu aan wat we willen en als we op dat moment iets anders willen, dan mogen we dat alsnog veranderen. Geen probleem.

Het is fijn dat we deze keuzevrijheid hebben. Vooralsnog ben ik alleen nog maar bang. Hoe zal hij eruit zien? Is er stiekem toch iets van een geslacht te zien? Wil ik alleen het hoofdje zien?  Etc.

De deskundige liet ons ook een mandje en dekentjes zien om het kindje in te leggen. Ze kwam binnen met een grote grove rieten mand. De stukken riet waren net zo dik als twee armpjes bij elkaar. Dat ziet er niet uit!

Maar het bracht me wel op een idee. We mochten namelijk hier ook zelf voor zorgen. De volgende dag zijn A en ik naar de Xenos gegaan om een mooi mandje uit te kiezen. We kozen voor een fruitkistje met een hart in het bovenste latje. Symbolisch en lief. Dit minimensje zal voor altijd in ons hart zitten.

Ook wilde ik het dekentje zelf maken. We gingen dus ook op zoek naar geschikte stof. Deze vonden we op de keukenafdeling van de Xenos. Er hing daar een witte loper met grijze sterren. Bij de Zeeman vonden we een groene babydeken van fleece met witte sterretjes. De sterren hebben we niet doelbewust gekozen om het feit dat veel mensen hun overleden geliefdes zoeken in de sterren. Natuurlijk is dat een mooie gedachte en zodra ik een vallende ster zie, zal ik ook denken hem/haar. Maar de sterretjes vonden we ook leuk, omdat we al wat babykleertjes hadden met sterren en we het een mooi patroon vinden. Het is strak, toch zoet, maar niet té. En groen, tja, het kistje was al groen en groen is zo lekker onzijdig. Als ze oranje hadden, hadden we die gekozen gezien de inspiratie voor de babykamer.

De maandag voor de opname in het ziekenhuis heb ik het dekentje genaaid. Het werkte rustgevend en therapeutisch. Ik wist dondersgoed waarmee ik bezig was. Ik was een mooi bedje aan het maken voor mijn kindje. Een laatste ode aan ons prille geluk.

Ik heb er echt de tijd voor genomen. Ik wilde dat het er mooi uit zou zien. Normaal ben ik altijd van het snel snel snel, maar nu niet. Ik wilde het niet afraffelen.

IMG_1847

Ik ben erg blij met het eindresultaat. Ik leg ons kleintje met een gerust hart hierin.

Previous Post Next Post

You Might Also Like

6 Comments

  • Reply iooon 16 april 2015 at 07:42

    Wat mooi dat jullie zo samen wat hebben kunnen uitkiezen. Maar ook, dat je zelf wat gemaakt heeft. Extra speciaal.

  • Reply Donderdesign 18 april 2015 at 13:32

    Wat fijn dat jullie dit samen hebben gedaan en zelf de keuze konden maken voor dit mooie plekje.

  • Reply lavenderlvndr 19 april 2015 at 21:37

    Zo verdrietig, maar wel heel mooi.

  • Reply anouk 22 april 2015 at 12:55

    Kwam bij toeval op je blog en ben zeer geraakt door de verdrietige situatie waar jullie in zitten. Heel veel sterkte!

  • Reply Go, mommy, go! 24 april 2015 at 10:25

    Wat fijn dat jullie dit zo hebben mogen kiezen. Het lijkt me ook erg fijn en mooi om het zelf te maken. Heel veel sterkte!

  • Reply Laura 19 augustus 2015 at 00:23

    Wat mooi dat je dit gedaan hebt!! X

  • Leave a Reply