Vertel het eens

De termijnecho (echo 3 en 4)

Gedateerd: 19 februari 2015 en 20 februari 2015

Tijdens de intake bespreken ze alles. Alle ziektes die je het afgelopen jaar gehad hebt, maar ook de chronische aandoeningen zoals het hebben van een koortslip of in mijn geval: inspanningsastma, eczeem, hooikoorts etc.

Maar eerst gaan we eens kijken hoe het met de gummibeer gesteld is. Ik mag op de tafel gaan liggen en mijn buik ontbloten. Met het echoapparaat gaat ze over mijn buik heen. We zien al snel dat de gummibeer geen gummibeer is, maar een mini met handjes. Ook zien we een ruggengraat. Ik moet wat hoesten om de kleine wat te draaien, maar tevergeefs. We gaan verder met de intake en kijken strak nog een keertje.

Alles ziektes en chronische aandoeningen worden besproken. Ook eventuele doodgeboren kindjes in de familie. Die zijn niet aanwezig.

Het feit dat ik inspanningsastma heb, is nog wel een dingetje voor de bevalling. Dat is nogal een inspanning, dus het gebruik van medicijnen moet even nagekeken worden.

Na dit hele gesprek mag ik weer op de tafel liggen voor de echo. Misschien is onze spruit gedraaid en kan de VK wel een meting doen van stuit naar kruin.

De kleine is inderdaad gedraaid. In plaats van met het ruggetje naar boven, zit het ruggetje nu aan de onderkant. Maar helaas ene goede meting kan niet gedaan worden.

Omdat de praktijk redelijk vol is, heb ik de volgende dag een afspraak voor bloedprikken en een tweede termijnecho bij Diagnostiek voor U.

A kan helaas niet mee, dus ga ik alleen. Ik word al snel naar binnen geroepen en ik mag weer liggen. Deze echoscopiste is wat hardhandiger en ik moet heel nodig naar de wc. Niet fijn!

Ze controleert alles. Het hoofdje met de hersenen zien er prachtig uit. De armpjes met de handjes zien er ook keurig uit. Het lijfje ligt een beetje gedraaid. Wederom moet ik wat hoesten in de hoop dat de kleine wat beweegt. Ik mag zelfs even van de tafel af om wat te gaan springen. Zoooo niet fijn met een slechte bh en pijnlijke borsten. Maar ach, ik wil een glimp van mijn baby. Ik mag weer gaan liggen en ze gaat verder. De beentjes zijn moeilijk te zien. Maar het lijkt alsof de billetjes naar ons toe liggen.

Bummer. Weer geen meting kunnen doen. Ik maak ‘helaas’ weer een afspraak voor de week erna. Stiekem vind ik dat alleen maar leuk. Ik mag voor de vijfde (!) keer kijken naar ons kleintje.

Previous Post Next Post

You Might Also Like

4 Comments

  • Reply missmiranda93 11 maart 2015 at 19:53

    Wat leuk om te lezen!

    • Reply Vlienelien 11 maart 2015 at 21:14

      Vanaf morgen worden de verhalen helaas iets minder leuk…

      • Reply missmiranda93 13 maart 2015 at 09:46

        Ik had deze reactie geplaatst en las toen de daaropvolgende blog… Wat moet dat schrikken zijn geweest. Sterkte!

  • Reply nicolevorderman 12 maart 2015 at 11:04

    Oh, dit klinkt allemaal nog zo fijn… Ondanks dat ik wel een gevoel heb, maar niet weet wat er “iets minder leuk” zal zijn vanaf je volgende blog, heb ik nu al diep respect voor het feit dat je je verhaal deelt. Dikke knuffel, die verdien je! *knuff*

  • Laat een reactie achter op missmiranda93 Cancel Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.